De opvoeding

Eén Marokkaan op twee van meer dan 10 jaar, en dus op een leeftijd waarop hij zou moeten kunnen lezen en schrijven, is analfabeet. De school is verplicht en gratis voor alle kinderen van 6 tot 15 jaar. Maar nog niet iedereen kan van de erg nieuwe scholen profiteren en de situatie is kritischer in bepaalde gebieden.
Vele Marokkanen kunnen noch lezen, noch schrijven. Waarom? Omdat op het platteland verschillende kinderen het geluk niet hebben om op school te gaan: te ver, geen geld voor de benodigdheden, noodzaak om het kind te laten werken om de familie te helpen overleven.
Het kind (onafhankelijk van zijn leeftijd) moet geld verdienen.
Bij verschillende bezoeken

(pottenbakkerijen, leerlooierijen, houtbewerking,…), heb ik de kinderen, die daar werkten, gevraagd waarom ze niet op school waren?

- wij moeten geld verdienen
- wij zijn zeker om werk te hebben wanneer wij volwassen zullen zijn
- er is bijna geen school bij ons
- de school is te duur
- …

Zoals de kinderen hebben gezegd is het probleem van de schoolkosten eveneens een rem: zelfs wanneer de school gratis is, kunnen talrijke ouders de schoolbenodigdheden niet kopen : te talrijk en te duur in hun ogen. In vele scholen geeft men gratis schriften aan de meest behoeftigen.
Bovendien is voor sommigen de dichtstbijzijnde school nog steeds een uur gaans. Men kan begrijpen dat dit wat vermoeiend kan zijn in het voorjaar of de herfst met slechte schoenen op een soms keiachtig pad, ondraaglijk bij winterkou, of in de verstikkende hitte van juni. ’s Nachts vertrekken, in de klas reeds vermoeid aankomen, alles in een taal leren die men niet kent (Arabisch voor Berbers), en die hun ouders niet spreken. Dan begrijpt men dat bepaalde kinderen na enkele weken opgeven.
Ik hoop dat de regering zich snel rekening zal geven van het ernstige probleem.

« De inkt van een scholier is heiliger dan het bloed van een martelaar. »
Mohammed

Julie